The Quiet Luxury of a Simple Life

Mar 15
1 min read

Updated: Mar 19

ช่วงนี้ฉันเริ่มเข้าใจคำว่า “Luxury” “Rich” “รวย” “มั่งคั่ง” ใหม่อีกครั้ง

เมื่อก่อนเวลาพูดถึงความหรูหรา ความมั่งคั่ง ความมี ฉันมักนึกถึงของดีๆ ของแพง ของมีแบรนด์ บ้านสวย หรือชีวิตที่ดูน่าประทับใจในสายตาคนอื่น

แต่ช่วงปีที่ผ่านมา ฉันค่อยๆ เรียนรู้ว่า

ความหรูหราบางอย่างไม่จำเป็นต้องเสียงดังเลย

มันเงียบมาก (ฉันอยู่กับมันแบบเงียบๆ เหมือนในห้องที่ไม่เปิดเครื่องใช้ไฟฟ้าอะไรเลย นอกจากเสียงลมที่ลอดเข้ามาทางหน้าต่าง)

ฉันมีความเข้าใจกับตัวเองใหม่ว่า มันเป็นเพียงการตื่นเช้าโดยไม่รู้สึกกังวลเรื่องหนี้

การมีเงินเก็บเล็กๆ ที่ค่อยๆ เติบโต

หรือการใช้ชีวิตแบบไม่ต้องแข่งกับใคร

ช่วงนี้ฉันกำลังค่อยๆ จัดระเบียบชีวิตตัวเอง ฟังพอดแคสเรื่องการใช้ชีวิตแบบสงบสุบ เรียบง่าย และเรื่องสำคัญอย่างการเงิน เพราะอยากมีอิสระภาพ เหมือนที่ใครเค้าพูดกัน ฉันฟังมันแบบคลั่งใคล้ และพยายามทำอย่างจริงจัง

และปิดบัตรเครดิต 3 ใน 4 ใบ เริ่มลงทุนแบบสม่ำเสมอ ลดสิ่งที่ไม่จำเป็นลง

“วันที่ฉันเดินเข้าไปยกเลิกบัตรเครดิต มันไม่ได้มีความรู้สึกตื่นเต้นอะไรเลย

ไม่ได้รู้สึกเหมือนฉลองชัยชนะ มันแค่รู้สึกว่า “โอเค เรื่องนี้จบแล้ว”

ตอนเดินออกจากธนาคาร มันไม่ได้รู้สึกยิ่งใหญ่ แต่มันรู้สึกเบา

เหมือนวางของหนักลงจากมือ”

บางครั้งอิสรภาพไม่ได้มาพร้อมเสียงปรบมือ

มันมาในความเงียบ ที่เราจัดการมันด้วยตัวเอง

และความเงียบนั้นทำให้เราหายใจได้ลึกขึ้น และความเงียบนั้นมีค่ามากๆ

ฉันยังไม่ได้ไปถึงจุดหมายไหนเป็นพิเศษ อย่างที่ต้องการ

ยังทำงานเหมือนเดิม ตำแหน่งเดิม ที่รู้สึกมีความสุขในทุกๆ วันมากกว่าเดิมเสียอีก และรู้ว่ายังมีเรื่องที่ตัวเองต้องเรียนรู้อีกมาก

Quiet Luxury ในแบบของฉัน;

เพราะข้างในมันรู้สึกต่างออกไป